Gay Word of the Week: Ok-ok

17 03 2008

Nanganganib na uri kung maituturing si Jonathan. Bibihira na kasi ang mga bakla na tumatambay sa parlor dahil ang mga kaedad na katulad niya’y mas abala sa pagtatago ng kanilang mga pilantik at kembot.

“At mabuti naman at hindi ka natulad sa kanila,” ani Mama Tee minsan, Teodoro sa tunay na buhay, ang pinakamatandang manggugupit sa parlor. “Ang pangit naman tignan kung bakla ka na nga maghahanap ka pa ng kapwa bakla. Aba! Doon ka na lang sa mga tunay na lalake, ‘yung mga barako, ‘yung mga hindi nahihiyang lamutakin ang suso mo’t ituring kang babae sa kama.”

Pero hindi pa pupuwedeng makipagsiping sa lalake si Jonathan. Dose anyos pa lang siya kasi. Kinabukasan, magiging dalaga siya.

Punung-puno ang parlor nang dumating si Jonathan noong araw na iyon. Bawat isa sa apat na manggugupit ay may inaabalang kliyente, kaya napaupo siya muna sa mahabang bangko nito’t nagbasa ng magasin. Magdadalawang linggo na niya itong ginagawa.

Napansin siya ni Lota, Lawrence sa tunay na buhay, ang may pinakamagandang katawan sa parlor. Dati siya kasing mananayaw sa Japan. Tumakas kasama ang kanyang kasintahan dahil nagkaroon ng malaking utang ang lalake mula sa mga Yakuza. May negosyo ngayon na bar si Ichiro, na nasa tabi ng parlor.

“Jonathan,” sigaw ni Lota habang ginagamitan ng blowdryer ang matandang kliyente. “Bakit ka naman hindi bumabati sa mga Tita mo?”

“Pasensya na po,” paumanhin ng bata. “Baka kasi kapag naistorbo kayo magkamali ang mga gupit ninyo.”

“Ano ka ba, parang hindi ka naman iba,” pahayag ni Naida, Bernardo sa tunay na buhay, ang ampon ni Mama Tee. Natagpuan niya ang batang Bernardo na gutom na gutom habang nanlilimos sa palengke. Naglayas pala siya sa kanyang bahay sa Cabarroguis at napadpad na lang dito sa Maynila sa pamamagitan ng pag-angkas sa mga trak ng troso. Tinuloy niya ang pulubi sa kanyang parlor, pinakain, pinadamit, at binigyan ng bagong buhay bilang Naida.

“Hoy Jonathan,” tawag ni Mama Tee. “Ano itong naririnig kong kaarawan mo na bukas?”

“Opo, birthday ko nga po bukas,” sagot ni Jonathan. “Pasensya na’t hindi ko kayo maiimbita kasi baka itaboy lang kayo nina Mama at Papa.”

“Okey lang ‘yon,” sabi ni Mama Tee na laging may matalas na opinyon. “Tanggap naman naming hindi talaga ginagalang ang mga bakla dito sa Pilipinas.” Ibinaling niya ang kanyang tingin sa nag-iisang manggugupit na hindi nakasuot-pambabae.

“Tignan mo nga itong si Ruben. Ilang taon na ‘yang sumasali sa Palanca pero hanggang ngayon ni hindi man lang nagiging Miss Photogenic. Paano kasi ilang beses ko nang sinabi sa kanya na huwag nang ilagay ang pagiging parlorista niya sa bio-data na sinasabmit niya. Ayan tuloy, kahit gaano man kaganda ang kanyang mga istorya, ang nababasa muna ng mga matatalinong hurado doon ay ang kanyang mababang trabaho.”

Kabilang kasi sa pagpapadala ng mga obrang pampanitikan para sa Palanca Awards ay ang “resume”, na ginagamit sa paghahanap ng trabaho. Maliban pa doon ang notaryo, ang sedula, at diskette na naglalaman ng isinulat na obra.

“Si Mama Tee talaga, baka hindi lang talaga sila nagagandahan sa mga short story ko,” sinabi na lang ni Ruben.

“Eh bakit naman kasi pinagkakasiksikan mo ang sarili mo dito sa parlor,” tanong ni Mama Tee. “Nasasayang tuloy ang talino mo. Matulad ka doon sa mga nasa call center ba ‘yun, ‘yung mga mahihilig magkunwaring Amerikano sa pagsasalita kahit bumibili lang ng suka sa kanto. At least doon mataas ang kita.”

“Hay naku, Mama Tee,” sumingit sa usapan si Lota. “Alam mo namang hindi ka iiwan ni Ruben. Dito nga sa parlor siya nakikituloy noong nag-aaral pa siya ng college.”

“Saka ang kinaganda dito sa parlor, Mama Tee, at least ditechiwa mas Morayta ang bodabelles,” dagdag ni Ruben. Tawanan ang lahat ng mga manggugupit, habang hindi naman maintindihan ng mga kliyente kung ano ang sinabi ni Ruben.

“Ano po ‘yung bodabelles, Tita Ruben” tanong ni Jonathan.

Nagtawanan muli ang mga manggugupit. “Ay sakto,” sigaw ni Naida. “Tutal birthday mo bukas, kailangan mo ring malaman kung ano ang ibig sabihin ng bodabelles.”

“Wichelis muna, Naida,” sabi ni Lota. Naroon pa kasi ang mga kliyente. Hinintay nilang magsialisan ang mga ginupitan bago mag-ingay muli ang mga bakla.

“Magdadalaga na si Jonathan,” sigaw ni Lota.

“I’m sure gusto mo na ring malaman ang ibig sabihin ng bodabelles,” hirit ni Naida.

“Ano nga po ‘yon,” tanong muli ni Jonathan.

“May papakilala muna kami sa iyo, tapos ituturo niya sa ‘yo kung ano ‘yun,” sabi na lang ni Ruben.

Nilabas ni Mama Tee ang kanyang teleponong selyular at nagtawag. Hinanap niya si Alex, na madalas ding tumambay sa parlor. Ngunit di-tulad ni Jonathan, lalake si Alex.

Ilang minuto ang lumipas nang dumating si Alex sa parlor. Nagtilian ang mga manggugupit. Hinawakan ni Mama Tee ang maskuladong dibdib ni Alex. Kung pagmamasdan, nasa bandang 20 ang edad ng binata. Matangkad siya, at nakasuot lang ng sando’t shorts.

“Naaalala mo naman siguro si Jonathan, ‘di ba,” pagpapakilala ni Mama Tee sa bata. Inialay ni Alex ang kanyang kamay kay Jonathan at nagkamayan ang dalawa.

“Sorry kung ganito lang ang bihis ko,” sabi ni Alex. “Kakagaling ko lang sa basketbol.”

“Hindi kasi alam ni Jonathan kung ano’ng ibig sabihin ng bodabelles,” sabi ni Lota.

“Eksakto naman at magiging trese anyos na siya bukas,” dugtong ni Naida. “Magiging dalaga na siya.”

“O siya, tuloy muna kayo sa kuwarto ko,” sabi ni Ruben.

Inaya ng binata si Jonathan na umakyat sa ikalawang palapag, kung nasaan ang mga paupahang kuwarto ni Mama Tee.

“Huwag niyong kalimutan ‘to,” binigyan ni Mama Tee si Jonathan ng isang bote ng baby oil at isang pakete ng tissue paper. “Magagamit mo ‘yan mamaya.”

Nakaabot sila sa ikalawang palapag at nagtungo sa maliit na kuwarto ni Ruben. Isinara’t ikinandado ni Alex ang pinto at sumandal siya sa isang pader. Tinitigan niya si Jonathan, nanghahalina.

Lumapit si Jonathan. Dahan-dahang hinaplos ni Alex ang buhok ng nagdadalaga. Mahigpit niyang hinawak ang ibabaw ng ulo ni Jonathan at dahan-dahan niya itong ibinaba hanggang nakatutok ang mukha ng nagdadalaga sa kanyang shorts.

Sa puntong iyon, alam na ni Jonathan ang ibig sabihin ng bodabelles.

Dahan-dahang hinubad ni Jonathan ang salawal ni Alex at tumambad sa kanya ang dahilan kung bakit baliw na baliw ang mga manggugupit sa binata.

“Alam mo ba kung ano’ng gagawin diyan,” tanong ni Alex. Tumango si Jonathan. Ibinuka ng nagdadalaga ang kanyang bunganga upang masubo ang ari ni Alex, ngunit bigla niya siyang kumawala at halos nagduwal. Napangiti si Alex, at sa kanyang malalim na boses nagtanong siya muli kay Jonathan:

Ok-ok ba?”

Napangiti si Jonathan. Kahit sa puntong iyon lamang niya narinig ang salitang iyon, naintindihan ni Jonathan ang ibig sabihin nito. Natutuwa siyang isipin na ang isang matipuno’t bruskong lalakeng tulad ni Alex ay magagawang magsalita sa bokabularyong bakla. Napailing si Jonathan.

“Hindi. Nanibago lang,” sabay itinuloy ni Jonathan ang proseso ng kanyang pagdadalaga.

**********

Ok-ok – (adjective) a penis so large it induces gag reflexes whenever swallowed

Etymology: Onomatopoeic, from the sound created while vomiting.


Actions

Information

4 responses

17 03 2008
Baklang AJ

panalo! Lolz! I swear at the end of the story, nung mabasa kong onomatopoeic pala itu eh saka lang ako nag-create ng sounds to the tune of ohkkkk ohkkkk. all the while kala ko kase Oh-Kay, Oh-Kay! Ohkkkk Ohkkkk pala!

17 03 2008
Kiks

hahahahahaha. true in the words of baklang aj.

so onomatopoeic!

18 03 2008
Fau Rafili

BINYAGAN PALA TONG WENTONG TO EH!

20 03 2008
chuchucaracas

favorite ko talaga ang mga word of the week mo darling

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: