Nagulat ang dalawa sa nangyari. Hindi inaasahan ni Jonred na makakahalikan niya sa labi ang kanyang kaibigang si Ronnie, isang kaibigang hindi hiyang sa mga bakla. Ngunit malalim na ang pinagsamahan ng dalawa, mas pinili ni Ronnie ang kaibigan higit sa kanyang konserbatibong paniniwala.
Hindi makaimik ang dalawa. Hindi makapagsalita. Sa isang iglap, biglang bumitaw si Jonred mula sa pagkakayakap kay Ronnie.
“Sorry hindi ko sinasadya,” mabilisang sinambit ni Jonred. Nakayuko ang kanyang ulo sa hiya’t takot sa kung anuman ang magiging reaksyon ni Ronnie.
Ilang sandali pa’y sumagot din si Ronnie. “O… okey lang. Hindi mo naman sadya eh.”
Pinilit ibahin ni Jonred ang diskusyon. “So, hanggang kailan ka dito sa Santa Praxedes?”
“Bukas ng gabi,” sabi ni Ronnie. “Babalik uli ako ng Mindanao.”
Mula sa takot at hiya, napuno naman ng pag-aalala si Jonred sa kanyang kaibigan. “Ingat ka lagi, huh?”
“Oo naman,” sagot ni Ronnie. “Hindi naman ako tatagal sa giyera kung hindi ako maingat.”
WORDS FOR MARUJA