Si Professor Lester

(Note: Medyo bastos. Bawal sa mga dalaginding.)

Last Sunday, muling dinalaw ng Maruja ang dating krumbayan. Kailangan ko kasing lumuhod sa mga santo’t humingi ng lakas mula sa katas. At in fairness, hindi naman ako binigo.

Habang naghahanap ng maluluhuran, naka-sight akets ng isang lalakeng mag-isa lang na nakaupo. Nakita niya akets, nagkaTITIgan, ay… go na go itechi sey ko sa sarili! Tumabi ang bekla kay mhin at walang patumpik-tumpik pa’y sinimulan na ang ritwal.

Nagpunas akets ng pisngi matapos niyang gamiting pangkrumpal ang dakilang notary. Salampak siya uli sa upuan at nagsimulang mag-usap.

“Kanina ka pa ba,” tanong ni menchu. Ito lagi ang icebreaker sa mga sitwasyong ganitechi.

“Hindi naman,” sey kets. Nag-moment na kasi akets bago siya. Buwisit na dinggang ‘yun, bayis lang ang kaya ng powers niya.

Habang tumatagal nagiging familiarity siya sa akin… nadasalan ko na siya minsan.