Nakatambay ang pitong binata sa pinakadulong swimming pool. Tinawag kami ng isa sa kanila.
“May lighter kayo,” tanong niya.
Si Siren lang ang sumusuba sa amin at kusa niyang inoffer ang kanyang lighter sa binata. Nag-agawan ang iba sa pagpapasindi, ngunit isa sa kanila ang lumabas mula sa pool upang lapitan kami. Nang sumindi na ang kanyang yosi, nagpasalamat sila at nagpatuloy kami sa pagrampa.
Akala ko may prospect na ang mga maria, pero pinaalalahanan ako ni Siren. “Dansur ang mga ‘yun. Presyong Maynila.”
Oo nga pala. Nagkaroon ng variety show sa resort kaninang hapon. Akala ko dumayo ang Wowowee dahil ang mga tugtog na ginamit halos pareho. ‘Yun pala ang host si Mel Feliciano, dating choreographer na ngayo’y isa sa mga sidekick ni Willie. Hindi namin ito pinanood dahil puro jologs puno ng tao ang sentrong pool na pinagdausan ng palabas. Sa itsura at porma nga ng mga binata–mapuputi ang balat, mga buhok na animo’y pinagtripan, at malamang paboda ang bayad sa nyolor para makatipid–hindi mo sila mapagkakailang mga dansur.
Nagpalipas kaming tatlo ng oras sa parkeng may videoke machine sa gitna, at nakita na naman namin sila. Si Thunder at ang kanyang mga alaga na nagkakantahan.
Nag-cheer kami nang pabulong: “Thunder Thunder Thunder Cats…Hooooo…”
WORDS FOR MARUJA